Toneel

Brakke Zondag: "Veen en Zand" , over Den Haag
27-7-2008

VEEN EN ZAND

Veen en zand. De een ruilt op het Spui een geruit truitje,de ander ruilt op het Spui een geruit truitje. Veen en zand.

De een hèt blè in Mè zijn wèf op de hè, de ander heeftvette trendy buitensex, de een spuit fluitekruid, de ander komt,

Den Haag of s' Gravenhage, Hagenaars of Hagenezen, zand of veen,t' gemene volk of lui van stand,  geerfd IQ of slechte genen,

Dit is niet een stad, dit zijn er twéé, gescheiden zoals land en zee,Bezuidenhout en Schilderswijk, the twain shall never meet,

er loopt een vloedlijn tussen wijken, tussen hoog en laag,1000 mijlen rijdt de tram van Binnenhof naar Zuiderpark,

Hier meet men afstand met de geest, welkom in Den Haag.

Jacobse, van Es, geschapen door komieken, zijn even echt en Haags als Haagse Sjonnie en Henk Bres.

Haags zijn is een rollenspel: hoog en laag en zand en veen, ieder speelt mee:

Haagse hooligans slaan harder, zij hebben dubbel schijt aan Haagse kak,

Dus Haagse kak bouwt hogere ivoren torens, een fort van ministeries

overziet de stad, een leger ijverige witte mieren vult overdag de torens en kantoren, en trekt zich s'avond schielijk terug.

s' Nachts heeft de stad geen hart, aan de randen van die leegte wenen weduwes van Indië om hun verloren gordel van smaragd.

Twee haltes verder met de tram draait Haagse Sjonnie nog een joint en kankert op zijn buren. Niemand denkt aan hem.

Den Haag is ingedeeld, een bevroren reservaat, gewapende vrede van boze burgers en bolle bestuurders.

Wat men deelt is onbegrip. De kloof is heilig hier.

Burgemeester Jozias Van Aertsen die de wave doet na een doelpunt van Den Haag,beklagenswaardig komisch nummer.

Henkie Bres die jaren in het Lagerhuis de Haagse stem des volks vertolkte: een treurig aapje op een stok.

Het wachten was op Pim uit Rotterdam, die zag en kwam en overwon. Daar kan het wel.

Maar Den Haag is machteloos, het kan niet vechten met zichzelf. Het is zoals het hoort.

De afstand tussen mensen schept de stad.  Men geeft elkaar de ruimte, om hem zelf te hebben.

Niemand wil het antwoord, want dat antwoord weten is Den Haag verliezen,

en dus stelt niemand ook de vraag: "Wat is dat voor een stad, Den Haag?"