Toneel

Brakke Zondag: "Ik kende Mohammed B."
20-12-2007

Hier. Ik laat het normaal aan niemand zien, maar dit is mijn lidmaatschapspasje van de Hofstadgroep. Tevens goed voor 10 % korting bij halalslagerij het Gouden Schaap, 20% korting op alle hotels in Mekka en een gratis Jihad-nieuwsbrief. Of laat ik het anders zeggen: 10 mensen zijn veroordeeld wegens lidmaatschap van de Hofstadgroep. Al die tien mensen hadden ongeveer 500 kennissen, samen 5000. Ik ben een van die 5000 mensen, die toevallig de verkeerde kenden.. Toen een journalist met mij ging praten over Mootje B. wordt die journalist afgeluisterd. En dat is bewezen, want zomaar per ongeluk stond het adres van die journalist is het rechtbankdossier. Weet je waarom justitie zoiet doet? Dan hopen ze dat ik kwaad wordt op die journalist. Want die praat ook met justitie. Want anders had justitie zijn adres niet. En dat ik die journalist dan niet meer vertrouw. Of hem ga bedreigen, dat is natuurlijk nog veel mooier.

Jullie rechtsstaat is de mijne niet.

Ik spreek geen arabisch, maar tamazight. Ik kom uit de bergen. Ik heb weleens een Koran gezien, kan zomaar gebeuren, maar ik heb er nooit in gelezen. Ik heb de Koran weleens voor horen lezen, maar ik heb er geen reet van verstaan. Misschien ben ik wel radicaal, wie weet, maar ik ben geen radicale islamiet. Ik heb een keer tegen de benen van een agent gepist. Dat kan je terrorisme noemen, jullie gaan daar over, maar niet íslamitisch terrorisme.

Theo van Gogh heeft jaren  lang op onze kop gepist. Hij vroeg er om.  

Dat was vrijheid van meningsuiting. Ik ben voor vrijheid van meningsuiting. Maar als ík daarvan gebruik maak, dan komen er telefoontjes. Van mensen die ik niet ken, maar die wel mijn mailtjes hebben gelezen. Dat ik niet erg geschokt was door de moord op Theo. Dat ik toen iets op een site heb gezet. Ergens. En of ik niet jaloers was op Mootje B., of ik het niet liever zelf had willen doen. Dat soort voorzetjes.

Waarom konden wij geen buurthuis krijgen? Mootje had een heel plan voor een buurthuis gemaakt. Hoefden we rond niet te hangen. Dat was toch het probleem, dat wij nergens kunnen staan, dat wij altijd hangen? Waarom heeft niemand ooit gedacht: geef Mootje B. zijn buurthuis, Mootje B. is blij, Mootje B. ís iemand, en wij hebben een buurthuis. Als je nu alsnog zou kunnen kiezen, een extra buurthuis en een levende van Gogh, of geen van de twee, wat zou je dan nú kiezen? Ik zeg: doe mij dat buurthuis, en van Gogh neem ik erbij. Geen punt.

Maar nu over u, meneer van de AIVD. Vanwege Mootje B. hebt u een leuk baantje gekregen. Vanwege Mootje B. neemt tegenwoordig iedereen serieus wat u over mij zegt. Meneertje van de AIVD, je hebt het 06-nummer van Geert en Rita, als jij mailtjes rondstuurt staan die de volgende dag op de voorpagina van de Telegraaf, meneertje  van de AIVD, wie zou jij zijn zonder Mootje B.?  Mootje B. heeft jullie het Nederland gegeven dat jullie altijd hebben gewild. Een duidelijk Nederland. Eindelijk. Jammer voor Theo, best wel, maar we hebben allemaal gekregen wat we wilden. Toch?