|
||
![]() |
62 JOHAN DE AGENT ZIET HET VERLEDEN ONDER OGEN |
![]() |
![]() |
62 EXT. HUIS PIET. DAG Johan du Plessis verlaat het feest, en werkt zich door het wrakke hek. Johan is licht aangeschoten. Johan draagt zijn uniform. In zijn linkerhand heeft hij een fles whiskey, zijn rechterhand rust op zijn pistoolholster. OS: de geluiden feestgangers in de tuin. We horen het einde van de toespraak van Chenzira
OS: het geroezemoes en het geluid van de toespraak sterven weg. Stille straten. Johan loopt door de stille straten, als een cowboy op weg naar de laatste shootout. Johan neemt de omgeving in zich op, als iemand die alles voor de laatste keer ziet. Johan nadert een huis. Johan belt aan, langdurig. Johan hoort dat de deur van het slot gaat. Johan trekt zijn pistool. De deur gaat open. In de deuropening verschijnt Hendrik. Hendrik ziet Johan, het pistool en verstijft van angst.
Hendrik zegt niets.
Johan geeft Hendrik de whiskeyfles. Hendrik neemt een slok.
Hendrik neemt nog een slok. Johan haalt de veiligheidspal van zijn ;pistool. Het dreigende klikje.
Johan dwingt Hendrik de hele fles whiskey leeg te drinken. Hendrik valt om, en blijft liggen in zijn open deur. Johan kijkt naar hem en loopt weg. Hij gooit zijn pet weg, en zijn uniformjasje. printversie |
![]() |
![]() |
||