49 DE ONTDEKKING VAN ZINE'S KINDERKAMER, PIET MAAKT EEN KEUS

: oktober 2008

49-1 INT. KANTOOR PIET. DAG 

Johan du Plessis in het kantoortje van Piet.  

Op het bureau liggen vier vuurwapens: het zware jachtgeweer ( al in de film gezien) , een hageljachtgeweer, een zwaar pistool ( al in de film gezien) en een licht pistool. 

Piet zoekt in laden en dossierkasten naar zijn wapenvergunning. Zwetend en boos.

Johan du Plessis wacht rustig af.

49-2 INT. SLAAPKAMER PIET. DAG

Sentelina, een sleutelbos in de hand, ziet toe hoe een tweede witte agent de slaapkamer van Piet uitkamt.

Uit een kast, achter kleren, haalt de witte agent nog vier geweren tevoorschijn.

WITTE AGENT

I am sorry.

SENTELINA

The law is the law, officer.    

De witte agent verlaat met een arm vol geweren de slaapkamer.

49-3 INT. KANTOOR PIET. DAG

Overal staan laden open, Piet heeft als een dolle gezocht naar de vergunning voor de vier wapens op tafel. Niet gevonden.

Anton zoekt mee.

De witte agent uit de vorige scene legt het geweren op tafel, en werpt een verontschuldigende blik op Piet.

Johan Du Plessis neemt het woord.

JOHAN (afrikaans)

Acht stuks, meneer Blokhuis, zelf als u uw wapenverginning nog vindt, zijn het rr vier teveel. U weet zeker dat dit alles is?

Piet kijkt Johan koud aan.

Entree Benji, bloednerveus. Benji kijkt naar de wapens op tafel.

Benji kijkt naar Johan.  

Benji mijdt de blikken van Piet en Anton.

JOHAN

Is there something you want to tell me, son?

49-4 INT. GANG HUIS PIET, BOVEN. DAG

Benji, zeer nerveus,  staat naast Johan, bij de dichte deur van een kamer.

Sentelina probeert sleutels van een grote bos uit, maar vindt telkens niet de passende sleutel.

Piet zwijgt, en weet: dit naderend onheil is niet meer te vermjden. Ondanks een kokende woede, berust hij.

Piet zoekt de blik van Benji. Hij is zojuist door Benji schaakmat gezet, hoe zal blijken.

Benji rent weg.

Men laat Benji gaan, het is niet meer belangrijk.

Sentelina probeert nog een sleutel.

Sentelina kijkt naar Piet.

Piet knikt, het is goed. Het maakt niet meer uit.

Johan vindt dat het nu lang genoeg geduurd heeft.

JOHAN (Afrikaans)

Geen sleutel?

PIET ( Engels)

No. I threw it away

Piet trapt zelf de deur in, onverwacht, en stapt naar binnen.

Johan ziet wat er in achter de deur zat: de kinderkamer van Zine, toen een meisje van 5, compleet, na haar vertrek nooit meer betreden of aangeraakt. Alles is bedekt met een laagje stof. 

Sentelina wist dit niet. Nu wel.

Piet staat roerloos, als een rotsblok, middenin de kamer.          

JOHAN ( tot Piet)

Dus waar zijn de wapens?  

Johan, Hendrik en Annabeth kijken toe.

PIET

Blijf waar je bent. Kom hier niet binnen.

JOHAN

Waar zijn de wapens?

PIET  (tot Johan)

Johan, I will not marry Deirdre. Ask Hendrik to marry her. Ask Dani to marry her. Ask Pik to marry her. Ask yourself to marry her. I will leave the farm to my child.

Sentelina denkt de verwinning binnen te hebben. Ze kan zich niet beheersen.

SENTELINA

Praise the lord!

JOHAN

Welk kind? Jij hebt geen kind, Piet. .

PIET

Yes a son. I have a son, Johan, a healthy, strong son. Raised by my parents. But not my brother. My son.

Sentelina is verbijsterd. Ze loopt briesend weg.

Dat levert weer- heel even- een triomfantelijk lachje bij Johan op.

Piet kijkt Johan uitdagend aan. Johan kijkt naar Anton.

JOHAN

So this sissie is your son?

ANTON

Who raped your daughter, mister Du Plessis? You?

Johan heeft grote moeite zich te beheersen.

Piet sluit zijn ogen. Anton heeft opnieuw een wellicht zeer dure fout gemaakt.

Hij bijt op zijn lip. Hij wijst met een vinger naar Anton. Hij glimlacht. Hij gaat weg.

PIET (Nederlands)

Ga hem achterna en maak je excuses.

ANTON

Nee. En ik ben niet de enige die het denkt.

PIET

Denken mag.

Piet gaat haastig Johan achterna.

PIET (OS)

Johan, Johan...

Anton blijft alleen achter.

Anton loopt door Zines kinderkamer.

Liefdevol ingericht. Zwarte Barbiepoppen. Opgezette kopjes van jonge dieren aan de wand. Kindertekeningen, van een klein meisje van 5 voor haar grote stoere witte papa.

Anton voelt aan alles dat Piet veel van zijn dochter Zine hield.Van haar wel. Vreugde en pijn tegelijk.