46 PIET VERTELT ANTON DAT HIJ ZIJN VADER IS, ANTON BLIJFT
: oktober 2008
46-1 INT. HUURAUTO ANTON. DAG
Ergens op een weg. In Antons huurauto.
Piet rijdt en schakelt.. Anton, met mitella, bestudeert zijn vliegticket.
Anton heeft het tasje met de urn op schoot.
Anton gaat naar huis, naar het vliegveld.
ANTON
En hoe kom jij weer thuis?
PIET
Johan en Deirdre komen me halen van het vliegveld. Die brengen me terug.
Stilte.
PIET
Ik zorg goed voor mijn dochter, dat heb ik altijd gedaan. Ik heb ook nog een zoon, wist je dat?
ANTON
Oh.
Anton schudt zijn hoofd. Het wordt steeds erger.
ANTON
En die zoon, die heb je ook in de steek gelaten?
PIET
De moeder was zestien. Zij mocht het kind niet houden, van haar ouders. En ze mocht mij nooit meer zien.
ANTON
En toen?
PIET
Ik heb gevochten met mijn vader, ik liet me niet meer slaan, en ik ben weggegaan. Naar hier, uiteindelijk.
ANTON
En jouw zoontje?
PIET
Dat werd geadopteerd door mijn ouders, mocht niets van zijn echte vader weten, en werd net zo hard geslagen alsof hij een echt kind van ze was.
Piet kijkt Anton aan. De waarheid dringt tot Anton door. Hij is de zoon van Piet. Zijn vader was zijn grootvader. Ergens heeft hij het altijd geweten.
PIET
Ik wilde het je niet vertellen. Twee mislukte vaders, in plaats van één. Wat heb je er aan?
Stilte.
Piet wacht tot Anton iets gaat zeggen, en andersom.
Beiden met hun eigen gedachten: Piet's droom dat zijn zoon zou erven is voorbij. Anton heeft zijn vader gevonden, maar gaat nu van hem weg.
Anton ziet een pompstation naderen.
ANTON
Stop daar. Ik wil dat je een ijsje voor me koopt.
Piet mindert vaart, en slaat af naar het pompstation.
46-2 EXT. POMPSTATION. DAG
Een tafeltje buiten voor het pompstation, Anton staat aan het tafeltje.
Piet komt naar buiten met een ijsje en geeft het aan Anton.
Piet geeft het ijsje aan Anton.
Anton pakt het uit, neemt een hap van zijn ijsje, en concentreert zich op de smaaksensatie.
Piet kijkt gefascineerd naar wat er gebeurt.
ANTON
En nu wil ik snoep, heel veel snoep
Piet gaat naar binnen. Anton eet zijn ijsje.
46-3 EXT. HUURAUTO ANTON. DAG
Het achterportier van de auto is open. Op de achterbank ligt een koffer van Anton, geopend.
Anton doet een grote hoeveelheid snoep in de koffer.
Piet kijkt toe.
Anton doet de koffer dicht, sluit het portier en gaat weer voorin zitten.
Piet stapt ook in.
46-4 INT. HUURAUTO ANTON. DAG
Piet start de auto.
ANTON
Dankjewel.
PIET
Ik kreeg ook nooit iets. Terwijl ze er wel het geld voor hadden. Geld zat.
ANTON
Het is goed.
Het is weer stil.
Anton heeft het tasje met de urn in zijn handen en kijkt er naar.
Hij kijkt naar Piet.
Anton besluit niet over de urn te zeggen.
Plotseling ziet Piet de gelegenheid om een u-turn te maken.
Piet maakt een u-turn.
PIET
Je haalt je vliegtuig, we zijn in vijf minuten klaar.
47-1 EXT. MIDDENKLASSEWIJK. DAG
Piet stapt de auto uit en loopt in de richting van Chenzira's huis.
Hij ziet de Kudukop liggen, ergens naast het huis, onder een zeil.
Piet besluit zich er niet aan te ergeren.
Piet klopt, Chenzira doet hem open, zonder vragen.
Piet en Chenzira gaan naar binnen.
Direct daarop komt Zine naar buiten.
Zine kijkt naar Anton. Anton loopt naar haar toe. Gefascineerd.
Anton en Zine zitten buiten onder het afdakje en kijken naar elkaar.
Zine voelt dat er iets belangrijks te gebeuren staat.
Binnen begint een knallende ruzie.
CHENZIRA (OS)
No. If the mother is not happy, the child is not happy, so the answer is no, you can not have Zine!
PIET (OS)
What do you want? Money?
CHENZIRA (OS)
It is not about money. It never was about money. Get out.
Intussen: Anton schrikt er veel erger van dan Zine. Zij stelt hem gerust, en niet andersom. Mama is wel vaker boos geweest op Piet.
Binnen wordt het stil.
ANTON
Zine, you are my sister, did you know that? Piet is also my father.
Piet komt naar buiten, hij heeft verloren. Hij maakt een machteloos gebaar.
Piet ziet Anton en Zine.
Reactie Zine. Ze kijkt naar Piet. Ze kijkt naar Anton en aait zijn gladde haar.
Anton neemt ter plekke een besluit, over de urn. Hij doet het schoudertasje af.
ANTON
This is for you. Keep it. And when I'm home, I'll will call you. Okay?
Piet pakt het schoudertasje van Anton.
PIET
Jij gaat helemaal niet weg.
ANTON
Die is van mij.
PIET
Dat weet ik.
Piet maakt het tasje open. Er zit een urn in. De urn van moeder, ziet Piet.
PIET
He put her in a fokking potattoe, the asshole. In a fokking potatoe. Jesus Christ!
ANTON
Geef hier
PIET
Dat is mama. Mama blijft bij mij.
Piet stapt met het tasje met de urn de auto.
PIET
Kom.
Chenzira verschijnt op de veranda.
Chenzira, Zine en Anton kijken naar Piet die met een urn bij zijn auto staat.
PIET
Naar het vliegveld? Naar huis? Zeg het maar.
Chenzira, Zine en Anton, lotgenoten, zwijgen
Chenzira omhelst Anton. Hij laat dat toe. Zij zijn familie. Piet staat er buiten
Piet smijt -met enig pathos- Antons bagage uit de auto en rijdt weg.
printversie
