35-38 ANTON PLEIT VOOR ZINE, MAAR BLIJKT ZELF DE ERFGENAAM.

: oktober 2008

35-1 INT. VLIEGTUIG PIET. DAG 

Lawaai van de vliegtuigmotor van de Cessna.

Piet vliegt Anton over het stadje Wildebeeskop.

Alles POV Anton/ Piet

Anton kijkt gefascineerd om zich heen.

Piet laat het vliegtuig snel hoogte verliezen.

Bezorgde blik bij Anton

PIET (Nederlands met Afrikaans accent, in boordtelefoon)

Niks aan de hand. We gaan even bij de buurvrouw langs.

35-2 EXT. HUIS ANNABETH. DAG

Annabeth zit topless in de tuin van haar huisje.

Piet's vliegtuig komt veel te laag over.

Annabeth staat woedend op en maakt een fuck-you gebaar

35-3 INT. VLIEGTUIG. DAG

Piet lacht.

PIET ( tot Anton, via boordtelefoon )

Dat is Annabeth, goeie kop, goeie tieten. Iets voor jou?

Een zuinig mondje van Anton. Is dit nu nodig?

Reactie Piet.

Piet maakt nog een extra rondje, wiegt met de vleugels.

Annabeth op de grond schreeuwt naar hem.

cut to:

Alles POV Anton/ Piet

We vliegen over het huis van Piet.

PIET

Ons huis, zie je?

cut to:

Cirkels van suikkerriet.

PIET

Mijn sugarcane. Daar leven we van.

cut to:

Piet vliegt laag over de Crocodile-river, de grens van het Krugerpark.

Piet roept de namen van dieren die hij spot, en gaat er laag overheen.

Anton vindt dit prachtig. 

cut to:

Piet vliegt over de pas tussen Wildebeeskop (=Barberton)  en Malalane (= Malalane) , prachtige ruige bergen.

Piet gaat vlak langs de kliffen.

Piet vliegt over lager gelegen heuvelland waar kuddes gnoes, zebra, etc lopen

PIET

Kijk. Onze beesten. Beter dan in een stal. Of niet?

We zien dat Anton intussen een kotszakje heeft moeten pakken.

Desalniettemin ziet Anton er gelukkig uit.

PIET

En wat je vind je ervan?

ANTON

Prachtig. Prachtig.

Piet is blij dat Anton geniet.

 38-1 INT. SLAAPKAMER PIET. DAG.

 Piet's slaapkamer. Alle kasten met kleren staan open.

 Anton heeft zijn broek uitgedaan, zit in onderbroek, en wacht.

 Piet, al gehuld in 'safarikleding' zoekt voor Anton passende 'safarikleren' uit, uit de tijd dat hijzelf nog jonger en slanker was.

 Anton past een setje 'safari' kleren.

 Piet helpt Anton met aankleden, zoals een vader een zoon.

 Anton bekijkt zichzelf in de spiegel. Hij vindt het wel grappig.

 Piet kijkt zeer tevreden naar hem.

 Als de kleding goed zit trekt Piet nog een kast open.

 Daar staan vijf geweren.

 Piet pakt een geweer voor hemzelf.

 Anton mag er ook een uitzoeken.

 Anton maakt een hulpeloos gebaar. Liever niet.

 Piet doet de gewerenkast dicht.   

 38-2 EXT. IN HET VELD. DAG

 Piet en Anton ieder op hun eigen quad op het veld.

 Anton geniet al meer van het rijden.

 Piet en Anton stoppen en stappen af.

 Ze lopen voorzichtig verder in de richting van een kudde wildebeest / gnoe/ zebra (het moeten dieren zijn die we kennen uit de diepvrieskist van Piet)

 Piet heeft de leiding.

 Piet en Anton installeren zich boven de wind, met zicht op de kudde.

 Piet gebaart welk individueel dier hij wil treffen.

 Of wil Anton schieten, met Piet's geweer?

 Anton weigert licht walgend het privilege. Piet had niet anders verwacht.

 Piet glimlacht, legt aan en wacht op zijn kans.

 Een doelwit geeft zich even bloot, dan weer niet.

 Telkens de teleurstelling bij Piet als het schot niet kon vallen.

 Telkens ook de opluchting bij Anton dat het dier gespaard bleef.

 Dan komt het moment dat Piet een dier langere tijd in het vizier heeft.

 Het dier graast rustig.

 Piet maakt zich op om de trekker over te halen. Stijgende spanning op Piet's gezicht.

 Anton timed zorgvuldig. Hij legt zijn hand op de loop  en zegt:

ANTON

Piet, heb jij kinderen?

Piet schrikt op. Het schot gaat alsnog af, en mist doel.

De dieren rennen weg. Piet heeft een zere schouder van de minder gecontroleerde terugslag.

PIET

Goddammit!

Tegelijk wil Piet uithalen naar Anton, maar corrigeert zich op het allerlaatst.

 Anton schrikt heftig.

 Stilte.

 De bange blik van Anton.

 Piet voelt aan zijn pijnlijke schouder en probeert Anton gerust te stellen.

PIET

Sorry. Het spijt me. Sorry.

 Anton kalmeert, Piet heeft oprecht spijt van zijn tijdig gesmoorde uithaal.  

 PIET

4000 hectares. 250 werkers. Alle beesten. Weet je wie dit op een dag gaat erven?  

ANTON

Nee.

PIET

Nee?

ANTON

Nee.

PIET

Jij.

Anton realiseert zich op dit moment voor het allereerst: hij is straks de erfgenaam.

Piet kijkt hem aan.

Anton kijkt om zich heen, kan het nauwelijks bevatten

ANTON

Maar je kind dan?

PIET

Zij kan hier niet voor zorgen. Jij wel.