20-4 ANTON ZIET AFSTRAFFING BENJI EN STORT IN

: oktober 2008

20-4 INT, KANTOOR PIET, DAG

Sentelina achter de tafel: de rechter. 

Benji staat schuldbewust met gebogen hoofd tegenover haar: de schuldige.

Piet legt het bij Benji aangetroffen geld neer, op tafel: de aanklager.

Anton verschijnt in de open deur van het kantoor,het tasje met de urn om de schouder.

Anton, onopgemerkt door Piet, Benji en Sentelina, kijkt van een afstandje toe. 

Sentelina kijkt naar het geld, dan naar Benji.

Een vlaag van angst gaat over het gezicht van Benji

SENTELINA (Engels)

Did you organize this?

Benji zwijgt.

SENTELINA (Engels)

So tell me who did.

Benji zwijgt. 

Sentelina pakt een sjambok, een lange zwiepende zweep, die aan een haakje aan de muur hangt.

Anton ziet het van een afstandje gebeuren. Zijn gezicht vertrekt.

SENTELINA

That is ten.

Benji doet zelf zijn broek naar beneden.

Sentelina staat op en nadert Benji.

Beji krijgt de eerste zweepslag op zijn billen.

Benji moet, als onderdeel van het strafritueel, zelf tellen

BENJI (Engels)

One..............

We zien hoe Anton op de met zijn beide handen de tas met de urn omklemt.

De volgende twee klappen.

BENJI

Two........ three..... 

Anton sluit de ogen.Hij krijgt het steeds benauwder, maar probeert zich te beheersen.

Sentelina en Benji maken zich op voor de vierde zweepslag.

Anton raakt in de greep van angst. Heeft moeite zijn adem rustig te houden.

De vierde zweepslag.

BENJI

Four……

Benji heeft tot nu toe geen krimp gegeven.

Anton stapt de kamer in. Zijn gezicht op huilen, smekende blik.

Sentelina ziet hem nu pas voor het eerst.

ANTON (Engels)

Stop this.

PIET

This is Anton, my brother

SENTELINA

Your brother?

Sentelina kijkt Piet aan. Secondenlang.

 ANTON

  Yes. Can you stop this?

SENTELINA (Engels, tot Anton)

Mister Blokhuis, telephone fraud is not a misdemeanor, but a serious crime.

ANTON

He is a child.

SENTELINA

He is my own son.

Sentelina laat zich niets zeggen door Anton. Nog een zweepslag.

BENJI

Five                 

SENTELINA

Want to talk?

Benji zwijgt.

Benji, ook niet dom, werpt een smekende blik op Anton.

Anton slaat de ogen neer.

Nog twee zweepslagen.

BENJI

Six........ seven.

Anton zit ineengedoken in een hoekje van de kamer. Handen voor zijn gezicht.

Nog een zweepslag.

BENJI

Eight.

Dierlijk gesnik van Anton. Zijn handen rond de tas met de urn. Dat trekt ieders aandacht.                

Sentelina stopt het slaan, kijkt op.

Piet begrijpt, en legt zijn handen op de schouders van Anton.

Anton komt weer in het hier en nu.

Anton kijkt Piet aan. Jaren kinderleed op Anton's gezicht.                                    

Piet explodeert, ook voor hemzelf onverwacht.

PIET (Afrikaans-Engels)

Bastard. Fokking bastard! Fokking bastard!

Vloekend en scheldend loopt Piet de kamer uit. Sentelina en Benji kijken elkaar aan.

Hier gebeurt iets dat voor hen volkomen uit het niets komt.

Benji kijkt totaal geintrigeerd naar Anton, die de tranen uit zijn ogen wrijft.  

Anton kijkt op, en ziet Benji

ANTON ( Nederlands en Engels)

Het spijt me, I'm sorry, I'm sorry

BENJI

It's okay

Benji trekt zijn broek op, werpt een blik op moeder, en verlaat de ruimte.

Stilte. Sentelina en Anton, alleen gelaten,  nemen elkaar op.

Sentelina maakt een nieuw begin, en stelt zich voor.

SENTELINA

Sentelina Malele

ANTON

Anton Blokhuis

SENTELINA

Mister Blokhuis, we didn't know you were coming, shall I ask the maid to prepare a room for you?  

ANTON

Yes. Thank you..….you have a safe place for this?

Anton geeft Sentelina de tas met de urn.

SENTELINA

Ja. Your room. That's a safe place.                   

Anton geeft Sentelina de schoudertas met urn, en verlaat de ruimte, op zoek naar Piet.

21 EXT. TUIN PIET. DAG

Piet splijt met een bijl rondhout tot haardhout. Hij hakt al zijn woede er uit.

Anton nadert hem, met bij zich de ansichtkaart.

Anton gaat zitten, op een stapel hout, en kijkt naar Piet.

Piet stopt het hakken en kijkt naar Anton.

Anton toont hem een kerstkaart, door Piet vorige kerst verstuurd.

ANTON ( Nederlands)

Daarom ben ik hier.

PIET (Nederlands met Afrikaans accent)

Ik heb niks speciaals geschreven.

ANTON

Jawel. 'Lieve papa en mama'

Piet pakt de ansichtkaart aan.

ANTON

Mama is al tien jaar dood.                     

Een gekwelde blik van Piet. Doodgezwegen. Ontkend.             

PIET ( Engels)

What a bastard. What a bastard.

Stilte.

ANTON

Sloeg hij jou ook?                     

PIET (Engels)

Hell, yes.                                                  

Piet en Anton omarmen elkaar. Gedeeld leed.

Piet maakt zich los en verwijdert zich, ansichtkaart in de hand.

Anton begrijpt dat Piet bij moet komen van mama's dood alleen wil zijn.

Anton volgt niet. Hij kijkt Piet na, en denkt.

Benji ziet vanaf een afstandje Anton zitten, en bestudeert hem.